“Seni pis s*rtük! Kolyemi çaldın!”
“Kolyenin nerede olduğunu bilsem dahi, onu almaya tenezzül etmezdim.”
Gayrimeşru bir çocuk olarak dünyaya gelen Laritte’nin en büyük günahı, doğmaktı. Yetişkinliğe eriştiği yıl, öldüğü söylenen, hayalet bir dükle evlenmeye zorlandı. Sefil hayatı, gitgide daha da kötü bir hal alıyordu ki… Öldüğü sanılan Dük, sapasağlam karşısına çıktığında, Laritte’in hayatı tamamen değişti.
Nazik hizmetkârlar, “Beğendiniz mi, Hanımım?”
Ve imparatorluğun, sadık ve cani dükü “Başkentten, birkaç konut alabilecek bütçeye sahipsin.”,
“…Bundan böyle, kimse sana tepeden bakamayacak.”
Laritte’ye, hayatı zindan edenlerin pişman olması için artık çok geçti.
